Regturas

Wilno (541,3 tys. mieszkańców), największe i jedno z najstarszych i najpiękniejszych  miast na Litwie. Pierwsze wzmianki o mieście pochodzą z 1323 r.: wielki książę  Giedymin w swoich listach zapraszał rzemieślników, kupców i zakonników z Europy Zachodniej do przybycia i osiedlenia się w stolicy księstwa. W 1387 . po przyjęciu przez Litwę chrześcijaństwa miastu nadano prawa magdeburskie.

Przeżywajac wędrowkę po ulicach i zaułkach Wilna jako pielgrzymkę przez stulecia minione, zbliżamy się do przeszłośći wielkiej i jasnej...
I powoli, zwiedzając Wilno i poddając się urokowi jego legendy, przekonamy się, że poznać Wilno, - to znaczy - pokochać je na zawsze.

J. Kłos      

Wilno jest kolebką pierwszej polskiej opery narodowej: Stanisław Moniuszko w Wilnie skomponował operę „Halka” i pierwszy raz została ona tutaj wystawiona (wersja koncertowa z 1847 r., a premiera odbyła się w 1854 r. w Operze Wileńskiej).

Wilno kształtowało się jako ośrodek tolerancji, w którym osiedlali się i współżyli przedstawiciele różnych narodowości – Polacy, Białorusini, Rosjanie, Niemcy, Żydzi ... W 1579 r. został powołany uniwersytet i Wilno stało się największym ośrodkiem kulturalno-oświatowym regionu.

Architektura miasta odzwierciedla najpiękniejsze przykłady stylów architektury Europy Południowej i Zachodniej – gotyk, renesans. W owym czasie w panoramie miasta pojawiła większość niezwykle smukłych kościołów i dzwonnic o dynamicznych kształtach.  Koniec XVIII w. wzbogacił stolicę o piękne budynki klasycystyczne. Stolica litewska jest największym najdalej na północy i wschodzie Europy leżącym miastem z tak wyraźnymi wpływami kultury zachodniej w architekturze. W 1994 r. Starówka Wileńska została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO.